|
Z Endinge im Städtli
Im Städtli mit Brinne un Gäßli un Tor
un mit emeMärktplatz sit vil hundert Johr,
mit
Kirchtirm un Glocke üs üralter Zit,
mit Hiser un Wappe, wus küm nomol git;
do griaße dich d Sänger im Chor,
im Städtli mit Brinne un Tor.
Wu d Rebberg dich locke bis d Sunne sich neigt,
wu s Kirchli dert obe zuam Himmel nuf zeigt,
wu d Bliahtepracht ufweckt e liablige Sinn,
uns froh macht un Hoffnung fir herbstlige Gwinn:
I kumm mer so glicklig dinn vor,
im Städtli mit Brinne un
Tor.
Un wenn i im wigriane Städtli dinn bin,
do
gspiir i e heimelig-zfriede Sinn.
Vil Alti sin gange, no Mänki sin do
un vil vu der Junge sin wider eso.
Im
Wi sin si trei, des isch wohr,
im Städtli mit Brinne un Tor.
Mer
wisse aß s allerletscht Kriagli mol kunnt
un grad wege dem ghert is jedi guat Stund.
Mer trinke, sin luschtig un hän halt e Fraid,
wän d Fräu oder s Maidli uns gern het un sait:
Sei, liab, bhalt dr Durst un Humor
im Städtli mit Brinne un Tor.
|